CVA / Beroerte

CVA is een acuut aandoening die wordt  gekenmerkt door een plotselinge verstoring van de doorbloeding van de hersenen. Dit kan onderverdeeld worden in herseninfarcten 85% van de gevallen (plotselinge verminderde bloedtoevoer naar een gedeelte van de hersenen) en hersenbloedingen 15% van de gevallen (afsluiting van een bloedvat).
CVA is belangrijkste doodsoorzaaak  en belangrijk oorzaak van invaliditeit. Wanneer de klachten van neurologische uitval plotseling ontstaan maar binnen 24 uur zijn verdwenen (vaak binnen 30 min) dan wordt dit een TIA genoemd (transcient ischemic attack).
Bij een CVA raakt het hersenweefsel door een gebrek aan zuurstof en glucose of door de directe druk van de bloeding beschadigd. Afhankelijk van de omstandigheden kan het hersenweefsel een zuurstoftekort soms urenlang overleven. Er treedt dan wel een verlies van functies op, maar die kunnen terugkeren nadat de normale bloedvoorziening is hersteld.
Na een CVA kunnen veel mensen op termijn goed herstellen of relatief weinig restverschijnselen overhouden. Een deel van de cliënten krijgt echter te maken met blijvende beperkingen

Een aantal mogelijk symptomen die kunnen optreden /kunnen blijven bestaan:

  • Verlamming van één helft van het lichaam (parese)
  • Verhoogde tonus (spasticitiet) in een gedeelte van het lichaam (bijv  biceps: bovenarm, adductoren been trekt naar binnen toe),
  • Coördinatieproblemen, sensibiliteit, balansproblemen, verminderde conditie
  • Geheugen, aandacht en concentratiestoornissen, gedragsveranderingen, impulsief, aandachtsproblemen
  • Afasie: spraak- en begripsproblemen, dysartrie: spraakproblemen, dysfagie: moeilijkheden met kauwen en slikken
  • Hoofdpijn, duizeligheid
  • Incontinentie
  • Stemmingsproblemen
  • Vermoeidheid
  • Depressie

Doel van de behandeling afhankelijk van de hulpvraag kan zijn: het voorkomen van verdere beperkingen en oefenen van activiteiten dien nog wel haalbaar zijn, het leren toepassen van geleerde functies en vaardigheden, in allerlei situaties omgaan met hulpmiddelen, voorkomen van complicaties (dit kan de kwaliteit van leven verminderen)
Het grootste doel is dat de patiënt zo goed mogelijk kan functioneren in het dagelijks leven (zoveel mogelijk op activiteiten-participatie niveau)